Remy Neumann

Somewhere Between A Rock And A Cloud

Residentie
7 t/m 9 juli 2023

Video: Rens Tak

De schilderijen van Remy Neumann zijn aantrekkelijk door hun felle kleuren, maar tonen vreemde en soms zelfs lugubere onderwerpen: schedels of grimassende hoofden, insecten en maden, verwelkte bloemen en menselijke ingewanden. Tijdens zijn WIEBERT_residentie maakte Remy een schildering van een kop boven de ingang van Hal 1 bij Hubert. Van een afstand ziet het eruit als een solide vorm, maar wanneer je dichterbij komt, valt de vorm uiteen in een dunne mist van kleurvlakken.

Verliefd op verf

Remy’s eerste en grootste liefde is het schilderen. Hij wordt aangetrokken tot de verf, de kleuren, de substantie en de rijke geschiedenis. Zijn techniek en stijl zijn beïnvloed door graffiti en strips. Hoewel schilderen steeds de basis is, zoekt hij ook naar andere manieren om zijn ideeën uit te drukken. Zo maakt hij samen met filmmakers, musici, zangers en dansers installaties die de zintuigen van de kijker op verschillende manieren prikkelen. 

Onderdeel worden van een schilderij

Gedreven door een fascinatie voor het theatrale karakter van schilderkunst, wil Remy de kijker tot protagonist van zijn werk maken. Zo lopen mensen bij Hubert onder de schildering van de kop door, waardoor die fungeert als een soort doorgang naar een andere realiteit.

Het absurde serieus onderzoeken

Remy’s schilderijen doen denken aan koortsachtige dromen en refereren aan wat er speelt in het onderbewuste. Motieven als groteske duivelskoppen, opengesperde monden van monsterlijk formaat en insectachtige details staan in contrast met de kleurrijke en expressieve stijl in de schilderijen. Remy’s iconografie bestaat onder andere uit symbolen uit de middeleeuwse geschiedenis, mythen en volksverhalen, Jungiaanse theorie, hallucinogene krachten en alchemie. 

Met lichtheid en humor confronteert Remy zichzelf en de kijker met zijn angsten en obsessies. Hij is geïntrigeerd door dat wat zich onder de oppervlakte afspeelt en onderzoekt naar manieren hoe hij dit kan verbeelden. Hierbij gaat hij praktische en mentale obstakels niet uit de weg. Integendeel zelfs, hij zoekt ze juist op. Zo koestert hij de wens dat zijn lichaam na zijn dood verwerkt wordt tot een worst. Op een serieuze manier experimenteren met absurditeit typeert het kunstenaarschap van Remy.

Foto’s: Ward Borremans

Vorige
Vorige

Residentie: Niels Egidius

Volgende
Volgende

Residentie: Freija Broeren